Wie is Johanna Koopman?
Mijn naam is Johanna Koopman, de vrouw van Hans en moeder van twee zonen. Ik schrijf heel graag en dat wordt inmiddels meer dan een hobby. Ik ben zelfstandig ondernemer en onafhankelijk distributeur voor het Japanse bedrijf Enagic®. Vanuit Heino begeleid ik wereldwijd mensen die zich willen verdiepen in onder andere Kangen Water® en de emGuarde. Ik geniet van mijn vrijheid in het werken, waarbij ik contact heb met mensen via (video)bellen, mail en chat of op locatie. Naast deze werkzaamheden ben ik graag in ‘Johanna’s tuin‘, zit ik graag op de fiets en focus ik mijn leven op vertrouwen en dankbaarheid.
Jarenlang zocht ik naar manieren om mijn leven meer in balans te krijgen. Vanuit die zoektocht ontstond mijn eigen pad en van daaruit groeide een leefstijl die voor mij draait om balans.
In mijn leven en werk komen verschillende lijnen steeds terug: focussen op dankbaarheid, denken in mogelijkheden, keuzes durven maken in de zorg voor mijn lichaam en de begeleiding van onze kinderen. Daarnaast heb ik inmiddels geleerd hoe belangrijk het is om in dit hele proces angsten aan te kijken en uiteindelijk bewust te kiezen voor datgene dat mij voedt.
Mijn ‘over mij’ is best uitgebreid. Misschien is bovenstaande voor jou al genoeg om van me te weten. Wil je het ‘hele verhaal’, lees dan lekker verder.
Over (Johanna haar) Leven
Mijn leven ging niet over rozen, tenminste dat vind ik zelf. Voor veel buitenstaanders leek het altijd of mij alles makkelijk afging. Ik ging redelijk eenvoudig door mijn schoolperiodes heen. Daarna vond ik al snel werk, ik had vrienden, ik ontmoette mijn man met wie ik een mooi huis kocht. Ik heb een eigen auto, ben welbespraakt en… we kregen twee heerlijke kinderen.
Niets te klagen dus, maar toch was ik niet gelukkig. Het leven voelde eigenlijk altijd als overleven omdat ik nooit echt fit was. Van jongs af aan had ik veel gezondheidsklachten en daardoor werd bijna alles wat ik wilde doen een uitdaging. Altijd moest ik passen, meten en afwegen hoeveel er in mijn agenda paste. Mijn energie was te beperkt om een spontaan en zorgeloos leven te leiden.
Het maakte me onzeker en ik kreeg steeds meer het gevoel van ‘niet mee te kunnen doen in de maatschappij’, ‘er niet bij te horen’ en ‘niet goed genoeg te zijn’. Tel dat op bij een altijd aanwezig gevoel van ‘anders zijn’ en de voortdurende vermoeidheid: het plaatje van ‘niet gelukkig’ zijn was compleet.
Staan voor mezelf
Vanuit een depressie net voor mijn eerste zwangerschap besloot ik om mezelf om te gaan scholen tot natuurgeneeskundig therapeut. Zo wilde ik zelf verder gaan kijken waarom ik altijd moe was en zoveel klachten had. Ik ging werken met bioresonantie en werd orthomoleculair therapeut. Toen ik voldoende opgeknapt was, opende ik mijn praktijk ‘de ZON’, om zo ook anderen verder te kunnen helpen in hun zoektocht naar gezondheid.
Toch voelde ik dat ook dit niet was wat mij het leven liet Leven, maar, zo dacht ik: ‘niet zeuren en vooral tevreden zijn met wat er wel is’.
Ik werkte met plezier en focuste me daarnaast met name op onze kinderen. Zij kregen namelijk problemen in het onderwijs. Door het ‘gedoe’ dat daaruit voortkwam leerde ik steeds meer om ‘mijn mannetje’ te staan. Ik begon bewust keuzes te maken in wat ik voor mijn kinderen én voor mezelf wilde.
Keuzes maken
Uiteindelijk koos ik voor een nieuwe wending. De focus mocht komen te liggen op ‘kiezen voor de kids’. Kijken hoe ik hen kon helpen om hun eigen pad te banen in een wereld waarin ze zich niet altijd thuis voelden. Hoe herkenbaar werden dingen voor me, toen we ontdekten dat de problemen bij de kids ontstonden door hun hoogbegaafdheid.
De kwartjes vielen wat betreft de begeleiding van hen, maar ook voor een groot deel voor mezelf. Want het klopte dus dat ik me mijn hele leven anders had gevoeld. Eindelijk kwam er ruimte om dat gevoel toe te staan en te accepteren.
We kozen ervoor om de kinderen naar een andere school te laten gaan en ik leerde ‘opboksen’ tegen alle kritiek die we daarover kregen. Waar ik in het verleden moeite had om voor mezelf op te komen, deed ik dat wel voor de kinderen!
Achteraf zie ik hoeveel ruimte die keuzes mij gaven. Het was niet gemakkelijk om keuzes te maken die bijna niemand begreep, maar het hielp me wel om dichter bij mezelf te komen. Ik ontdekte zo ook dat verandering vaak begint op het moment dat je jezelf toestemming geeft om een andere keuze te maken. En dat is iets wat ik graag uitdraag: dat we onszelf de ruimte mogen geven om keuzes te maken.
Door meer en meer mijn eigen gevoel te volgen én keuzes te maken, merkte ik ook dat ik in mijn praktijk dingen wilde gaan veranderen. Ik wilde ervoor zorgen dat mensen nog meer zelf hun verantwoordelijkheid voor hun gezondheid gingen pakken. Zo ontstond het plan om meer trainingen te gaan geven. Om dat uit te gaan werken, plande ik een sabbatical in
Sabbatical
Nog voordat ik met die sabbatical kon starten liep alles echter anders… ik liep een hersenschudding op en hield daar niet aangeboren hersenletsel (NAH) aan over. Waar ik tot dan toe best goed op de been had kunnen blijven door de ondersteuning van de bioresonantie en supplementen, werd mijn vermoeidheid nu steeds extremer. Ik kreeg enorme last van overprikkeling, concentratieproblemen en samen zijn met anderen kostte me nog meer moeite dan het altijd al deed. In plaats van af te ronden voor mijn sabbatical moest ik mijn praktijk noodgedwongen eerder sluiten.
In de periode vlak daarna werd mijn moeder ziek en na een intens jaar van verzorging en samenzijn overleed zij.
Tegelijkertijd waren daar voor ons de struggels rondom het onderwijs voor de kinderen. We hadden de kinderen nogmaals van school laten wisselen. Toen onze oudste naar het VWO+ ging liep hij echter weer vast. We besloten daarom dat we zouden verhuizen om de kinderen onderwijs te kunnen laten volgen waarin oog was voor hen en hun pad.
Alle veranderingen vergden hun tol, mijn lichaam raakte compleet uitgeput. Mijn sabbatical was niet meer in beeld. In plaats daarvan kwam mijn leven tot stilstand…
Focus op wat wel kon
Het viel me zwaar… het verlies van mijn moeder, het wennen aan een nieuwe omgeving en het begeleiden van de kids terwijl ik zelf niet fit was. Toch was ik ook dankbaar met waar we stonden en ik voelde constant vertrouwen dat alles goed zou komen.
Ik kwam in aanraking met mensen die inzichten deelden over mindset, angsten aangaan, vertrouwen en dankbaarheid en ik begon podcasts te luisteren omdat lezen me niet meer goed lukte.
Zo kwam ik weer in aanraking met dingen waarover ik jaren eerder ook al las, maar die ik destijds niet volledig kon integreren in mijn leven. Ik ging me meer en meer focussen op dankbaarheid, vertrouwen en overgave. Daarbij leerde ik dat simpele oefeningen in dankbaarheid veel in beweging konden zetten.
Ik lag veel plat, maar steeds probeerde ik te kijken naar wat er nog wél mogelijk was. En boven alles wilde ik er vooral tóch zijn voor de kinderen. Dingen voor hen kregen dus prioriteit in het ‘verbruik’ van mijn energie.
Ik haalde kracht uit mijn geloof en gaf me zoveel mogelijk over aan alles wat voorbijkwam. Niet vanuit gelatenheid en onmacht, maar vanuit vertrouwen dat ik overal van kon leren. Alles wat ik tegenkwam en me raakte liet ik toe en dat zorgde voor het oplossen van heel veel oud zeer. In plaats van de dingen ‘los te moeten laten’, wat voor mij nooit een actief werkwoord was, lieten de dingen mij nu meer los.
(Wil je meer lezen over loslaten of toelaten, lees dan deze blog.)
De verandering
En op het moment dat ik voelde: ‘oké, ik kan lang niet alles, maar ook zó kunnen we er wat van maken met elkaar’, kwam ik in aanraking met het water dat mijn leven compleet zou veranderen!
Dit water leerde me over de basis van mijn gezondheid. Het leerde me kijken naar datgene dat ik in geen enkele cursus geleerd had. Er ging een compleet nieuwe wereld voor me open en daar begon ik over te vertellen, want hoe mooi zou het zijn als meer mensen hierover zouden weten?
Mijn leven nu
Mijn leven vult zich nog steeds met dankbaarheid.
Ik ben dankbaar voor de lessen die ik mocht leren en dat ik voor mezelf én onze kinderen durfde te gaan staan.
Dankbaar vooral ook voor het feit dat ik nu weer zoveel kan. Ik kan weer einden fietsen en wandelen en ik onderhoud onze bloemen- en groentetuin weer met veel plezier!
Daarnaast werk ik weer. Al voelt het meer als ‘mijn missie leven’. Wat ooit begon met het delen van mijn ervaringen, is uitgegroeid tot veel meer.
Als distributeur van Enagic® leef ik letterlijk mijn ervaring met het Kangen Water®. Vanuit Heino begeleid ik, inmiddels samen met mijn man en onze jongste zoon, mensen uit Nederland, België, Duitsland, de Verenigde Staten, Australië en tal van andere landen. Voor mij is het uitgangspunt daarbij dat ik de informatie en begeleiding aanbied en dat mensen zichzelf de ruimte mogen gunnen om bewust keuzes te maken die bij hén passen.
Ik vind het mooi om samenhang zichtbaar te maken, nieuwe invalshoeken aan te reiken en mensen te helpen het grotere plaatje te overzien, zodat zij vanuit inzicht, rust en vertrouwen hun eigen keuzes kunnen maken.
Het stemt me dankbaar dat ik, net als vroeger vanuit mijn praktijk, mensen zo iets mag aanreiken in hun zoektocht naar balans in hun lichaam en leven. Soms begint die zoektocht bij de wens om ander water te drinken, soms bij gezondheid, een moeilijke keuze of het bewust kiezen voor dankbaarheid.
Wat zeggen anderen ‘over Johanna’?
Een aantal mensen die mij leerden kennen, schreef een review voor deze website. Ik deel ze graag met je zodat jij nog wat verder kennis met me kunt maken. Op de pagina ‘Anderen over Johanna‘ kun je lezen hoe mensen mij ervaren. Zo leer je me ook een beetje kennen door de ogen van een ander.
En mocht je zelf informatie willen krijgen over de producten waarmee ik werk? Neem dan gerust contact op. Sinds wij in 2019 Kangen Water® gingen drinken, merk ik dat de bekendheid ervan alleen maar is toegenomen. Steeds meer mensen zijn bezig met het bewust kijken naar hun gezondheid en het zorgen voor hun lichaam. Ook steeds meer mensen willen kiezen voor een andere manier van werken. En ook daarbij begeleid ik je graag waar ik kan.
Ik leef mijn leven vanuit mijn ervaringen en de bewuste keuzes die ik maakte. Ik ben elke dag dankbaar dat ik mezelf de ruimte gunde om aan te kijken en te ervaren wat er op mijn pad kwam. Zo leerde ik langzaamaan thuiskomen bij mezelf.
