Hoe meer ik de planten in onze moestuin hun gang laat gaan, hoe meer ik zie ontstaan en hoe bewuster ik omga met ingrijpen of niet. In deze blog vertel ik je wat ik doe als ik bladluis tegenkom in de moestuin.
Wat is bladluis?
In onze tuin probeer ik de natuur zoveel mogelijk haar gang te laten gaan.
Dat betekent niet dat ik niets doe, maar ik grijp pas in als het echt nodig is.
Waar ik vroeger al snel dacht dat ik ‘iets’ moest doen, kijk ik nu vooral.
Wat gebeurt er? Wat mag er ontstaan?
Waar grijp ik in en wat laat ik gebeuren?
Inmiddels weet ik dat de natuur veel zelf herstelt als de balans in de tuin goed is.
Een mooi voorbeeld daarvan is luis op planten. Bladluis is een klein insect dat plantensap opzuigt, vooral uit jonge, zachte delen van een plant. Daarom zie je ze vaak op nieuwe scheuten, bloemknoppen en jong blad. Soms zie je het eerst aan gekrulde blaadjes of mieren die druk over de plant heen en weer lopen om de plakkerige honingdauw op te zuigen.
Luis hoort ook bij een levende tuin
Vroeger was mijn eerste gedachte als ik luis zag: daar moet ik wat aan doen.
Inmiddels besef ik me dat luis ook voedsel is.
Voor lieveheersbeestjes.
Voor zweefvliegen.
Voor gaasvliegen.
Voor vogels.
En zodra je je daar bewust van bent, is verwijderen niet meteen de meest logische stap.
Want als ik elke luis direct wil verwijderen, haal ik ook een deel van het voedsel weg voor de natuurlijke helpers in mijn tuin.
Moet je bladluis altijd bestrijden?
Het zien van luis is dus voor mij niet meer een directe aanzet tot actie. Water, zeep, azijn of afwasmiddel vind ik sowieso geen optie meer in onze groentetuin.
Ik kijk dus eerst hoe de luis zich ontwikkelt.
Zie ik gekrulde blaadjes, plakkerige honingdauw of hele kolonies op de jonge groei?
Of zit er maar een klein groepje op een sterke plant?
Zit een jonge plant helemaal vol en zie ik dat hij verzwakt?
Zijn er veel mieren aanwezig? Mieren komen namelijk af op de zoete honingdauw van de luizen en beschermen de luizen soms tegen hun natuurlijke vijanden.
Ook kijk ik of er al natuurlijke helpers aanwezig zijn. Zie ik veel lieveheersbeestjeslarven of zweefvliegen in de tuin, dan weet ik dat er ook al gewerkt wordt aan de natuurlijke aanpak.
Bloeiende groenten in de moestuin
Die natuurlijke aanpak stimuleer ik overigens ook steeds meer, door verschillende groenten door te laten schieten. Voorheen ruimde ik de moestuin op in het winterseizoen. Nu laat ik zoveel mogelijk groenten gewoon staan. Soms lopen planten in het voorjaar weer uit. Andere planten schieten door, wat eerst vaak bloemen oplevert en daarna zaad.
Wanneer een wortel of pastinaak (schermbloemigen) doorschiet krijg je supermooie, grote bloeiende planten in de tuin. Daar komen allerlei insecten op af. Niet alleen bijen, maar ook zweefvliegen, lieveheersbeestjes en andere kleine helpers.
Dus waar zo’n groente niet meer bruikbaar is in de keuken, zorgt hij zeker nog voor voedsel. Ook doordat verschillende insecten hun eitjes in die planten leggen, creëer je weer meer ruimte voor de natuurlijke vijanden van de luis. Zo ontstaat er steeds meer evenwicht in de tuin.
Sterk Zuur Water bij bladluis in de tuin
Lijken de bladluizen de overhand te nemen, dan is het soms goed om in te grijpen. Soms is een stevige straal water al genoeg. Daarmee spoel je veel luizen van de plant af.
In onze tuin gebruik ik ook sterk zuur water met een pH van 2.5.
Dat is water uit ons Kangen® apparaat. Ik gebruik het in huis en tuin op verschillende manieren. Zo spray ik ermee bij meeldauw op planten en gebruik ik het ook bij bladluis. Wanneer de luizen de overhand nemen, spray ik het sterk zure water gericht op de aangetaste delen van de plant. Voor mij werkt dit prettig, omdat er geen chemicaliën aan toegevoegd zijn.
Als één stengel van een plant erg onder de bladluis zit, snijd ik die ook weleens weg. Het snijvlak spray ik daarna in met sterk zuur water, zodat er minder kans is op schimmelgroei op het beschadigde plantendeel.
Meer balans in de moestuin
Ik noem onze moestuin vaak ‘natuurlijke chaos’. Ik tuinier namelijk niet meer op de manier zoals ik die vroeger aanleerde. Keurige bedden met rijtjes van dezelfde groenten. Alles mag nu door elkaar groeien en de tuin is nooit leeg. In elk jaargetijde is er iets dat gegeten kan worden of bloeit.
Er staan bloemen tussen de groenten om insecten aan te trekken. En het tuinieren op deze manier geeft me zoveel meer plezier nog dan eerder. Nu zie ik leven in de tuin. Er ontstaat meer en meer balans, waardoor ik steeds minder in hoef te grijpen.
Waar ook verrassingen ontstaan, omdat er zaad in de bodem blijft zitten of valt van de doorgeschoten groenten. Zo ontstaat er een tuin die steeds verandert en ons letterlijk meer geeft, zonder dat wij daar harder voor hoeven te werken.
Meer lezen over onze tuin?
Via de pagina Johanna’s tuin vind je meer informatie en blogs.
