Een blog over wat er kan gebeuren als je angst aankijkt en een stap zet buiten je comfortzone.
Toelaten wat is: angst aankijken
Wat gebeuren er soms toch bijzondere dingen…
Jaren geleden besloot ik om al mijn angsten aan te gaan. Zodra ik in mijn hoofd dacht: ‘zou ik dat wel doen’ was het vanaf dat moment mijn vaste reactie: ‘Ja, wellicht wel!’ in plaats van dat ik ruimte bood aan alle mitsen en maren.
Van kindsaf aan heb ik al wat met ‘niet gezien worden’ en dat gaat door mijn leven als rode draad, want: ‘wie zit er nu op mij te wachten’? Door die kinds-overtuiging heb ik me jarenlang té onzeker gevoeld en altijd ‘klein’ gehouden.
En nee… niemand kon/kan me van die overtuiging afbrengen, behalve uiteindelijk: ikzelf!
Daarom maakte ik destijds ook die afspraak met mezelf: toelaten wat is en aankijken!
En kennen we dat niet allemaal, dat ontwijken van wat we werkelijk willen en niet willen aankijken wat ons angstig maakt?
Vaak blijven we maar liever in de veiligheid, juist ook om niet gekwetst te worden…
Angst aankijken in plaats van vermijden
Maar ja… ik had een afspraak met mezelf en zo nam ik een paar weken geleden een besluit. (wellicht deel ik later nog wel specifiek waarover het ging). Met ‘angst’ nam ik dat besluit, wetende dat ik maar op één manier van die angst af kon komen, namelijk door ervaren. (Let op, dit is geen advies voor alles waar je angst voor hebt!)
Sinds ik het besluit nam, zijn er heel veel aanverwante dingen gepasseerd en alles sluit naadloos aan op wat ik nog mocht leren. En zo kom ik dus vanuit mijn angst in een bijzonder groeiproces!
Een proces dat nog meer inzicht geeft dan ik eigenlijk verwachtte. Een proces ook dat me meer brengt dan waar ik op hoopte.
En het belangrijkste van alles: de angst die ik had en besloot aan te kijken is weg. Gewoon weg!!
Leven buiten de comfortzone: kiezen ondanks twijfel
Dit proces laat me ook weer zien hoe we in het huidige systeem vastgezet zijn. Alles is gericht op ‘voldoen aan de norm’. ‘Presteren is belangrijk’. ‘Niet buiten de gebaande paden gaan en vooral normaal doen, want wat zal de ander er wel van denken’?
Door dat systeem zijn we in veel opzichten onze eigenheid verloren. Weten we niet meer dat we gewoon mogen zijn wie we zijn. Is er vaak maar weinig ruimte voor onze eigen unieke eigenheid en daarmee ook ons werkelijke zijn.
Stemmen verheffen zich ter verdediging en zelfreflectie wordt weg gemetseld onder een muurtje waarachter je kunt schuilen.
Angst doet rare dingen met mensen…
Ik neem dus afscheid van weer een stukje angst dat me niet langer dient. Ik kies bewust een ander pad te gaan.
Thuiskomen bij jezelf
Ik keek het aan en besloot niet meer mee te doen aan de gedachten in mijn hoofd die een beeld vormden op basis van ervaringen en denkbeelden uit het verleden.
Tegelijkertijd ervaar ik ook dat wanneer ik mezelf kan accepteren (incl. al mijn eigen-aardigheden), dat ik ook een ander weer beter zonder oordeel kan bekijken.
Ruimte geven aan onszelf, betekent ook ruimte geven aan een ander.
Mild zijn naar jezelf zorgt ook voor mild zijn naar een ander.
Aankijken wat jou triggert zorgt voor minder trigger ‘door’ een ander.
Zo heeft thuiskomen bij jezelf vele lagen.
Ik pelde er weer eentje af en weet dat daardoor mijn lichtje sterker mag schijnen.
Heb het goed met jezelf!
